ด้วยความที่เด็กคนนั้นป่วยเป็นโรคติกซ์(ทูเร็ต)แต่ว่าเพื่อนๆในห้องไม่มีความที่จะสงสัยเลยว่าเพราะอะไรนายทูเร็ตถึงต้องสะบัดคอต้องกระตุกต้องทำตัวแปลกประหลาด

ทำตัวเป็นตัวประหลาดของห้อง แต่ว่าใครเล่าจะคิดได้ว่าคำพูดที่ทุกๆคนกล่าวออกมาพูดออกมาจากปากของตนเองมันจะมากระทำให้ผู้ป่วยอย่างพวกนายทูเร็ตพบเจอต้องเสียใจและรำคาญ(ยกตัวอย่างนายทูเร็ตเป็นคนๆหนึ่งซึ่งสามารถยิ้มได้แทบทุกสถานการณ์แต่จะมีความโมโหง่ายแต่ว่าหายเร็ว เช่น มีเรื่องเมื่อ1ซม.ที่แล้วแล้วพอผ่านไป1ซม.ก้หายเลย)

แต่คนทั่วๆไปก้หารู้ไม่ว่าท่ามกลางรอยยิ้มที่ผมเปล่งออกไปนั้นมันแฝงด้วยอะไรที่อยู่ภายในใจมากมาย เช่น ทำไมต้องล้อเลียน ทำไมต้องนำความผิดปกติของคนอื่นมาพูดมาล้อมันสนุกมากหรือกับความรู้สึกของคนอื่นที่กำลังเสียใจแต่ว่าไม่สามารถบอกใครได้จนต้องเก็บไว้เพียงคนเดียวและคุณลองคิดดูนะครับหากว่าวันหนึ่งมันเกิดระเบิดขึ้นมาแล้วใครเล่าที่จะรับผิดชอบได้อย่างเช่นหากว่าเด็กคนนั้นระเบิดทั้งหมดออกมาแล้วเกิดนำปืนมายิงเพื่อนขึ้นมาใครเล่าที่เป็นคนผิดมีเพียงแค่เด็กที่ถูกกลั่นแกล้งเท่านั้นที่ต้องได้รับโทษแต่เหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นก็เป็นเพราะคนที่ตั้งใจที่จะแกล้งคนอีกคนหนึ่งเพื่อความสนุกสนาน

แต่ว่าคนเหล่านั้นกลับไม่ได้รับบทลงโทษอะไรเลยแถมบางคนที่นายทูเร็ตไม่ได้ยิงยังยิ้มหน้าบาน//โถถถถถสนุกดีหว่ะโดนเข้าคุกเลยเว้ยยย5555

แล้วคุณคิดหรือไม่ว่าหากว่านายทูเร็ตเขาจะต้องทุกข์ใจแค่ไหน

แล้วหากว่าคุณเป็นนายทูเร็ตคุณจะคิดอย่างไรครับ

หากว่าผิดพลาดประการใดก็ต้องขออภัยด้วยนะครับ

คือผมอายุแค่15ปีเองครับ และเขียนออกมาจากประสบการณ์เองโดยตรงครับ

และนายทูเร็ตเป็นนามสมมุตินะครับความจริงคือโรคๆหนึ่ง...

ความคิดเห็นของเพื่อนๆ (3)

บทความที่น่าสนใจ

ฮีโร่เดือนนี้

ยกเลิก
ตกลง
เรามีการเก็บข้อมูลของคุณเกี่ยวกับการเข้าชมหน้าเว็บไซต์ (คุ้กกี้) เพื่อนำข้อมูลไปปรับปรุงและสามารถสร้างประสบการณ์ที่ดียิ่งขึ้นเมื่อคุณกลับเข้ามาใช้งานเว็บไซต์ของเราในครั้งต่อ ๆ ไป หากคุณใช้งานเว็บไซต์ของเราต่อถือว่ายินยอมให้มีการใช้งานคุ้กกี้ เรียนรู้เพิ่มเติมที่นี่
ยอมรับและปิดหน้าต่างนี้